A Lua de Ouro Preto
A Dantas Motta
1
Lua, luar!
Oh, celebrarei
Na lira alada
-Doida de amar-
Celebrarei
Na lira amada
Lua e luar.
Um ponto é lua,
Outro é luar.
Lua, luar,
Não confundamos:
Estou mandando
A lua luar.
Luar é verbo
Quase não é
Substantivo.
Quem separar,
Luar, de amor!
Quem separou
Amor, de luar?
Vamos luar.
Luar é verbo,
Substantivo
Quase não é.
Ai quantas vezes
O luar é escuro!
Nem sempre é claro
O obscuro amor.
Máquina louca
Tu és, ó lua.
Máquina lua,
Quem quer amar?
Todo de graça
Só mesmo o luar.
O amor, sim, age,
O luar espera,
Tudo esclarece,
Lua me amando,
Lua luarenta
Do pensamento
Que gira o amor…
Vamos aluar!
Máquina louca
Tu és, ó lua –
Máquina fia
Branca poesia.
Ei! passa o luar,
Mas fica a lua.
Zobrazují se příspěvky se štítkempoem. Zobrazit všechny příspěvky
Zobrazují se příspěvky se štítkempoem. Zobrazit všechny příspěvky
pondělí 9. listopadu 2009
pondělí 20. července 2009
Poéma de hoje que fez picá-me no meu coracão

Porquinho-da-Índia
Quando eu tinha seis anos
Ganhei um porquinho-da-índia.
Que dor de coração eu tinha
Porque o bichinho só queria estar debaixo do fogão!
Levava ele pra sala
Pra os lugares mais bonitos, mais limpinhos,
Ele não se importava:
Queria era estar debaixo do fogão.
Não fazia caso nenhum das minhas ternurinhas...
- O meu porquinho-da-índia foi a minha primeira namorada.
Přihlásit se k odběru:
Příspěvky (Atom)